is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Je kan nooit weten, of hier ook ondiepten en klippen en zo zijn,” fluisterde hij.

„Wat doe je geheimzinnig,” fluisterde Harry terug, „je mag best wat hardop praten.”

Ze lachten en dat brak de spanning. Wel deksel, ze waren nü tenminste nog geheel veilig!

„Nou jongens, we zullen eens de kust langs varen, dan kunnen we een geschikt plekje uitzoeken” raadde Wung. Maar het bleek allemaal even ongeschikt. Steil rezen de rotsen uit zee op, zonder uitsteeksels of punten.

„Sjonge, dat ziet er minder prettig uit, we moeten natuurlijk — ha, daar zie ik wat,” riep Frits, „schuin rechts voor ons. Daar zijn de rotsen ineens een stuk lager.”

Wung knikte. In enkele minuten waren ze bij de aangeduide plek aangekomen.

„Nog tamelijk hoog anders, minstens een meter of twintig, denk. ik. Hoe ik daarop moet komen, is me een raadsel. Ik ben geen vlieg.”

„We zullen ’t met een touwtje moeten proberen, hè?” raadde Harry, „een soort lasso om een van die punten gooien of zo!”

„Ja, dat lijkt me ook het beste. Dat we nou zo’n herrie moeten maken om zo’n onnozele twintig meter — we zijn notabene al 26 K.M. hoger geweest. Wacht, ik zal ’t touw even halen.”

Even later kwam hij met een tros touw aanzetten. Eerst ankerden ze de Phoenix vlak onder de gunstigste plek in de rotswand, toen klommen ze door het noodluik op de vleugel. Op het uiterste eindje bleven ze staan. Wung morrelde wat aan het touw.

„Nou,” zei Wung, „de lasso is klaar. Ik heb nooit met een lasso geworpen, jij, Harry?”

„Ik heb het wel eens zien doen...” aarzelde Harry.

„Ik heb het vroeger wel gedaan, voor de aardigheid,” viel Frits in, „maar ik kan d’r niet veel meer van, geloof ik.”

„Probeer ’t in ieder geval maar eens!” zei Wung.