is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maken. Het treft daarentegen goed, dat binnen enige minuten ir. Waal van de Rijksstudiedienst terugkomt van zijn tocht met het vliegtuig van de Delftse studenten. Als u daarop even zoudt willen wachten, excellentie?” stelde hij voor.

„Goed. Intussen kan ik misschien reeds een kijkje nemen in de Phoenix, als het u schikt.”

Zij togen op weg. Ze waren trots op hun machine. Sjonge, zometeen met den minister-president de lucht in! Was me dat even wat?

Ze klommen de cockpit in. Het interieur verschilde niet veel van de gewone verkeers-vliegtuigen. Het uiterlijk echter viel dadelijk op, én door de slanke vorm, én door de vleugels.

De minister vroeg van alles, en zij vertelden van alles. Hun avontuurlijke tocht naar de Marshall-eilanden, de bevrijding van ir. Beukelaar. En toen ze halverwege waren, kwam de lange mijnheer met ir. Waal aanzetten.

„En nu maar naar boven, hè?” stelde de minister voor.

Wung zat al achter ’t stuur. De minister en de controleur stonden naast hem. Harry en Frits hielden zich wat afzijdig.

De minister zette zich op Wungs uitnodiging in de stoel.

Nu begon de grote vlucht! Hun harten klopten, hun ogen tintelden. Wung drukte op de knop, de propellers zoemden. Hij trok de handle uit. Daar schoot de Phoenix na een verbijsterend korte aanloop de lucht in!!

„Wel alle —,” begon de ingenieur, en slikte bijtijds de rest in, „ik dacht dat de propellers nog niet eens draaiden. Dat is schitterend, die geluidsdemping. Wat is dat?” riep hij plotseling, „900 K.M., is dat de — is dat de snelheid?”

Hij keek verbijsterd. Zonder de minste trilling liep me daar deze kist 900 K.M. per uur.

„’t Kan nog vlugger!”, glimlachte Wung.

De snelheid steeg: 950 — 1000, — 1050, — 1100, tot hij bleef schommelen om de 1150 heen.