is toegevoegd aan je favorieten.

Wat Wung met de zon deed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Fushimi, de landing in de Sahara, de avonturen bij het Ballai-eiland en de terugtocht. Veldwachter Barendse en de minister-president kwamen er bij te pas. Hij weidde uit over Wung, de pindaman-student. En toen hij een punt zette, was het half tien.

„Sjonge,” zuchtte Kees, „jullie zijn toch maar bofferds. Even een tochtje naar Japan en niet naar school! Maar nou es wat anders: Harry, je vader is tot prof benoemd, hè? Maar blijven jullie nou toch hier wonen, zeker?”

„Nou, ik denk het wel. Delft ligt vlakbij I”

„En je oom, wat is daarmee gebeurd? Is die chef van de waterstaat of zo geworden?”

„Ja, zoiets,” lachte Harry. „En hebben jullie nog meer te vragen? Anders heb ik wat voor jullie!”

„Ja, nog één vraag: Wat doet Wung?”

„Wung is assistent geworden bij m’n vader. Hij kan dan tegelijk af-studeren, en ook z’n Hollands beter leren. Want dat moet je tegenwoordig goed spreken als pindaman, natuurlijk!”

„Nog iemand, die de geachte spreker van hedenavond wil polsen?” stond Joop op. „Niemand? Dan geef ik het woord aan Harry Beukelaar.”

„Ik dank u zeer. Wel, jullie weten, dat mijn vader op ’t ogenblik vertrokken is per K.L.M. uit Indië. Overmorgenmiddag zijn ze in Athene. Nu gaan wij ze afhalen met de Phoenix! Oom Harry, Wung, Frits en ik. Het is een Woensdag, dus dan kunnen we ’s morgens vrij vragen van school. We vertrekken om acht uur, en wel van een historische plek: het veld aan de laan van Poot, waar we altijd gehandbald hebben. Om acht uur zorgt Wung, dat hij met de Phoenix van Waalhaven naar hier is gekomen. Maar noull

Er zijn vijftien plaatsen in de kajuit. En jullie — jullie zijn met z’n tienen. Aangenomen?”

„Hè?! W—w—wat!!!”

Harry zei ’n tijdje niks en hield z’n vingers in z’n oren. Toen het gegil en geschreeuw wat bedaard was, zei hij: „Ja!”