is toegevoegd aan je favorieten.

Guus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met twee treden tegelijk was ie de trap op.

„Pa!” Meneer Overbeek ving ’m in z’n armen op en streek ’m over de verwarde haren.

„Arme kerel.” Hè, alsof ’n loodzware druk van ’m werd afgenomen, zo luchtte dat Guus op.

„O pa !” en weer wilden de tranen komen. Maar pa zette ’m vlak naast zich bij ’t buro. „Geen tranen meer Guus.' ’t Spijt me dat ik je verkeerd beoordeeld heb, en ’t viel me hard jongen, zo hard,” zijn stem trilde, „je buiten te laten staan, maar ik meende dat je ’t verdiend had.”

Die goeie pa. Hoe heerlijk gelukkig voelde Guus zich nu.

„En nu mag je me nog ’ns alles vertellen.” Vertrouwelijk tegen z’n knie geleund, vertelde Guus alles wat ie wist, en pa vertelde Guus wat deze nog niet wist.

„Ik begrijp ’t nou heel goed, jongen, en ik wil je geen verwijten meer maken, want ’t was laag van dien jongen, en ’k kan me voorstellen dat je bij meneer je bezinning verloor. Maar toch, Guus, die drift en die koppigheid moet je bedwingen. Kijk ’ns, die meneer is pas aan de school, kent je maar half, en weet natuurlijk niet dat mijn jongen niet aan straatschenderijen meedoet. Ik kon m’n oren niet geloven toen hij ’t mij meedeelde, en jouw gedrag heeft hem misschien nog in die verkeerde mening versterkt. Zul je daar je best voor doen, mijn jongen ?”

Guus keek hem aan met open eerlijke ogen, waarin z’n vast besluit te lezen stond.

„Ik zou natuurlijk meneer de zaak kunnen verklaren, maar liever zag ik dat je zelf morgen alles in orde gaat maken, Als meneer hoort hoe de vork aan de steel zit, zal hij je gedrag begrijpen en tot op zekere hoogte kunnen verontschuldigen, en dat is dan meteen ’n goeie penitentie voor zo’n verstokten zondaar,” lachte vader, en Guus lachte van harte mee.