is toegevoegd aan je favorieten.

Guus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vader bracht ze op de hoogte van moeders toestand, en vertelde hen dat hij van hun bezoek veel goeds verwachtte, maar dan moesten ze zich kranig houden. Heftig knikten de twee kleine meisjes. Voor moeder konden ze alles, en aan Guus’ gezicht zag hij dat hij op hem rekenen kon.

De dokter had zich met vaders plan geheel kunnen verenigen en hoopte met hem dat ’t moeder kalmeren zou al haar irindpren in de beste welstand om haar heen te zien. Was ’t dat niet wat haar koortsdromen verontrustte, de zorg voor haar lievelingen.

„Maar dan moet je opgewekt zijn, jongens, en flink. Arme vader, hij zag er zelf zo ver van opgeruimd uit. Hoe

moeilijk ’t zijn zou besefte ook hij.

Ze moesten niet schrikken als moeder vreemd deed, ze niet kende misschien. Ze was nog niet bij kennis geweest, maar veel rustiger nu.

Vol bange verwachting zag Guus op naar ’t raam naast de hoofddeur, en toen ze zwijgend door de lange witte gang schuifelden, overviel hem weer die plotselinge, wurgende angst, dat ze haar verliezen zouden. Moedig slikte hij de benauwenis weg, en glimlachte, ’n Treurige, bange

glimlach. js

„Kom,” wenkte de zuster, „ze is zo kalm nu.

Even aarzelde vader. God, als ’t zien van haar kinderen haar opwinden, de koorts verergeren zou. ’n Vurig schietgebed welde hem als vanzelf naar de lippen.

Mies keek hem vol vertrouwen in de ogen, ze had zijn angst geraden. Ze had zö gebeden vannacht....

Toen opende vader de deur en op de tenen gingen ze

binnen. c

Met wijdopen, afwezige ogen lag moeders hoofd, naar

hen gekeerd op ’t kussen. Haar starende blik gleed zonder