is toegevoegd aan je favorieten.

De radioclub

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met deze woorden liet hij zich in de schaduw van de tent neervallen, sloot z’n ogen en verroerde geen vin meer. Karei en Dirk veegden hun voorhoofd af en kwamen Dirk gezelschap houden.

Lang duurde de rust echter niet. Plotseling schrok Karei op, keek op z’n horloge en riep: „Haast half acht! Laten we de boel gereed maken, lui!”

Ze stonden op en gingen achter elkaar de tent binnen. Karei inspecteerde alles nog even, terwijl Gerard en Dirk alvast hun koptelefoon opzetten.

„Ziezo, het is voor elkaar,” zei Karei na enkele ogenblikken, „’t Is nu zo ongeveer wel half acht en de uitzending kan beginnen. We spreken natuurlijk om de beurt, hè?”

„Ja, dat hebben we bij de proef uitzending ook gedaan,” vertelde Dirk.

„O ja, dat is waar,” zei Karei. „Nou, we gaan beginnen.”

Hij schakelde de zender in. ’t Was één minuut voor half acht.

Half acht.

Groep 2 luisterde gespannen, ’t Was toch nog een sensatie, die draadloze gesprekken met de anderen. Ze zaten dan ook al vijf minuten met de koptelefoon op en de ontvanger ingeschakeld.

„Eigenlijk veel te vroeg,” bromde Kees. „Dat wachten duurt zo akelig lang.”

De anderen bevestigden dit door een hoofdknikje.

Toen werd opeens de stilte verbroken. Er klonk een zacht gesuis in de telefoons, nu en dan onderbroken door licht gekraak en geknetter.

Nog even duurde het, toen klonk de stem van Karei:

„Hallo, hallo! hier radiokamp 1! Antwoord even, of jullie me kunt verstaan. Over!”