is toegevoegd aan je favorieten.

De radioclub

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een vogel met uitgespreide vleugels, door de dichte duisternis schieten. Ze scheen op hen af te glijden, scheen hen het volgend ogenblik te zullen verpletteren... en tegelijkertijd sloeg het bange voorgevoel, dat hij al die tijd al had gehad, om in een ontzettende angst!

„Weg! Weg! Vlucht Karei!” gilde hij, Karei meeslepend in een wilde ren naar de fietsen!

Buiten adem en over hun hele lichaam bevend, kwamen ze bij Gerard aan, die ook al opgeschrikt was door al het vreemde, dat hij gehoord had.

Het was geen seconde te vroeg!

Plotseling schoot een felle zoeklichtbundel omlaag naar de plek, waar het kamp gestaan had, verlichtte de omtrek en de radio-installatie, die er nóg stond...

Heel even duurde het maar, toen was het licht weg.

Een kort, fel geratel knetterde over hun hoofden, weerkaatsend tegen de heuvels in de omtrek.

Een doodse stilte volgde. Sprakeloos, verbijsterd, zagen de jongens dat alles aan. Dirk stond nog te trillen op z’n benen.

„Een mitrailleur!” hijgde hij.

Een ogenblik stonden ze nog als versteend, niet in staat te bewegen.

Toen schreeuwde Gerard: „Kom mee! Gauw! Gauw!! Naar de stad!!”

Zonder een woord te spreken volgden ze het bevel op, grepen de fietsen, sprongen in ’t zadel en race-ten weg, alsof een spook hen op de hielen zat!

Achter hen sloeg de motor van het vliegtuig aan. Langzaam verminderde het geluid en stierf eindelijk helemaal weg. Het vliegtuig was verdwenen...

Ze hoorden het niet, keken niet, dachten er niet aan, dat ze de radio hadden achtergelaten. Het ging alles zwijgend in z’n werk, geen woord werd