is toegevoegd aan je favorieten.

Orpa, het eiland in den Niger

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ORPA, HET EILAND IN DEN NIGER

het resultaat van uw eigen bedrijf!”

„Geenszins,” antwoordde Sir Henry op rustigen toon, „althans ik verbaas mij er volstrekt niet over. Het is onvermijdelijk.”

„Onvermijdelijk zijn alleen de góden,” weerlegde de Sjamane op beslisten toon. „Gij noemt hen natuurkrachten en meent, hen aan uw wil te kunnen onderwerpen. Dat is de groote dwaling. Zoolang de góden u niet storen kan het den schijn hebben, alsof gij de meesters zijt, maar gij kunt niet vermijden, dat zij u straffen, wanneer het hun goeddunkt.”

„Nog niet, maar wij zijn nog niet waar wij wezen moeten. Het zou sneller en minder smartelijker gaan, als gij ons hielpt. Ik ben het niet eens met de Europeanen, die beweren, dat de kleurlingen nooit de blanken en de blanken ook nooit de kleurlingen zullen begrijpen. Er is veel misverstand, zeker, en de helft daarvan komt op rekening van de blanken zelf. Indien zij er zich meer op toelegden, de psyche der kleurlingen te begrijpen, zouden de meeste moeilijkheden vermeden kunnen worden.”

De Sjamane schudde ongeloovig het hoofd. „Zij hebben er geen tijd voor, zij hebben het veel te druk met hun eigen zaken en deden beter, eerst elkander te begrijpen, voor zij zich met de onze bemoeiden. Misschien hebt gij gelijk en hebben de góden u gezonden om ons te straffen en dan, ja, dan zijt gij werkelijk onvermijdelijk, even onvermijdelijk als de dood.”

De oude dienaar van Osjango zweeg en staarde peinzend voor zich uit. Ook Sir Henry bewaarde het stilzwijgen en zag mij slechts met een blik van verstandhouding aan. Het kwam mij voor, dat de Sjamane zich onder het spreken opgewonden en deze gelegenheid aangegrepen had om uiting te geven aan wat hij reeds lang op het gemoed had. Ik dacht reeds, dat hij zijn gemoed voldoende gelucht had en in zijn gewone zwijgzaamheid terug zou vallen, toen hij hernam: