is toegevoegd aan je favorieten.

Jongens van de evenaar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NAAR HET LAND VAN ABBA ZOELOE.

beloofde wonder meebrachten. Het nieuws ging als een lopend vuurtje rond en toen de beide vrienden in Ikala aankwamen, zat de hele stam al in de grootste spanning te wachten. Het orgel werd uitgepakt en door Lolo op zijn hoofd naar de top van een heuvel gedragen, terwijl de menigte zich beneden verdrong en niet zonder ontzag naar het nooit aanschouwde instrument keek. Teddy wilde al dadelijk beginnen, maar Jan hield hem tegen. „Je moet ze eerst nog wat in spanning laten," zei hij, „dan zal je straks eens wat zien.”

Nu, daarin had Jan gelijk. Nog steeds hield de stroom van nieuwsgierigen aan en de schaar aan de voet van de heuvel werd zo groot en zo dicht, dat je over de hoofden kon lopen. Een luid geroezemoes van stemmen steeg omhoog het ongeduld groeide bij elke seconde. Eindelijk zouden ze dan beginnen. Jan wenkte om stilte en maakte vervolgens een paar geheimzinnige gebaren boven het orgeltje. Ondertussen vulde Teddy de blaasbalg met lucht en zette zich plechtig voor het instrument. Toen, te midden van een diepe stilte, waarin je een speld op het gras kon horen vallen, sloeg hij opeens op een van de lage toetsen en weerklonk er een diepe bastoon.

Het resultaat was verbluffend. Onmiddellijk zette de menigte het op een lopen. Men zag niets dan zich haastig reppende en verdwijnende benen. De mannen en jongens, met koning Abba

Jongens van de Evenaar. 2