is toegevoegd aan je favorieten.

De snoek van Ventje

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE SNOEK VAN VENTJE

Ventje zijn snoek Adolf zeer waarschijnlijk de vrijheid zou geven.

Neen, Peter noch Luuk hielden van hengelen. Niet omdat zij als sommige menschen medelijden met de visschen hadden, maar heel eenvoudig omdat ze hengelen een saai en eentonig werkje vonden en veel liever gingen tennissen, lezen of wat dan ook.

Het was dan ook niet te verwonderen, dat Peter noch Luuk een moment aan de eventueele gevolgen van het ten uitvoer brengen van Ventje's plan dacht. Luuk had zich alleen over het noemen van de tochtsloot verwonderd, omdat... geen twee minuten van Ventje s woning het breede kanaal het stadje in twee deelen scheidde en de wandeling naar de sloot minstens een kwartier zou vorderen. Het was dus volgens Luuks gedachtengang dwaasheid, dien langeren weg te nemen. Pas toen Ventje vertrokken was en Peter en hij het geval lang en breed bespraken, meende hij te begrijpen waarom Ventje de sloot de voorkeur gaf. Hij kon zijn woning dan door den achteruitgang verlaten en vrijwel onopgemerkt door het land loopen. Koos hij echter het kanaal als Adolfs toekomstige woonplaats, dan moest hij noodgedwongen de drukke straat oversteken en was de kans 100%, dat hij in minder dan geen tijd door een schare nieuwsgierigen omgeven zou zijn. En aan publiciteit had Ventje, dat begreep Luuk wel, de laatste dagen danig het land gekregen. Er waren in de plaatselijke krant heel wat toespelingen op zijn rol in het snoekavontuur gemaakt, een rol overigens, die lang geen bijzonder fraaie was geweest.

„Het hangt dus van de nicht van den knecht van den baas van den melkboer af!" zei Luuk.