is toegevoegd aan je favorieten.

Teus ziet het spoor

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

reinetten, bellefleurs, sterappelen, enz. Kortom in allerlei soorten en keurig gesorteerd/'

„Wat een luilekkerland! Zou die toestand nog zo zijn?"

„Ik denk het wel. Wou je soms gaan vastenavonden bij Geerte thuis?"

„Ik voel er veel voor."

„Nou, ik ga direct mee. Enfin, in de bedstede lagen de Zoetjes en daar was Lies verzot op. Wel in 't veen, zien Ze niet op een turfje en de „meiden", zoals Geerte's vader zich uitdrukt, namen een portietje mee naar bed en aten zich rond.

Toen gebeurde het, dat Lies, ze hadden al een hele poos geslapen, wakker werd, met een uitgesproken knagend gevoel, dat wij honger noemen. Nu, ze dacht, ik verschalk er nog maar een paar en stevende op de Zoetjes af. Met een stuk of wat appels in een punt van haar nachtpon, wilde ze weer in bed stappen, waarbij zij echter haar evenwicht verloor en haar handen uitsloeg, zodat zij Zelf en de appels met veel lawaai over den grond rolden."

„Een heidens kabaal natuurlijk," gnoof Teuna.

„Ja, Geerte werd wakker, maar ook beneden hadden Ze het gehoord. En vader Geerte brulde woedend aan de trap, of ze niet wat stiller konden zijn.

„Ja ... j.... ja Vader," riep Geerte, „maar we kunnen het niet helpen, want Lies is in de verkeerde bedstede gestapt."

„I... i... ik ... d .. d . ♦ dr ... droomde, oom," huilde Lies, „dat ik in 't spoor zat en moest overstappen."

Teus gilde van de pret.

„Wat een zot! Hoe verzon ze het?"

„Enig, hè! Nou en vader Geerte, die mij volgens de verhalen net zo'n type toeschijnt als Geerte zelf, vroeg