is toegevoegd aan je favorieten.

Het graf van den Amonpriester

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Luister eens, mijnheer de rechercheur, ik zou het begrijpelijk vinden, wanneer je probeerde ons iets op de mouw te spelden om je leven te redden, maar je hebt dingen verteld, die een schijn van waarheid hebben. De groote vraag voor mij is in hoeverre je ons inderdaad kunt overtuigen. Waarom volgde je dezen man hier?” De chef wijst op den mageren Egyptenaar.

„Dat is heel eenvoudig,” antwoordt Aragon, „omdat hij Svendsen's huis heeft bewaakt en ik gewoon ben elke kans te benutten om iets te weten te komen.”

„Waarover moet je iets weten?”

„Over Svendsen en Pezzana.”

„Waarom?”

„Omdat ik opdracht heb Pezzana te arresteeren. Ik heb alleen nog even gewacht omdat ik hoopte nog andere dingen te ontdekken. Maar een mensch kan weleens te veel willen. Uw vertrouwde vriend is mij juist ontsnapt en het spreekt vanzelf, dat ik pogingen aanwendde om zijn adres te ontdekken. Vandaar, dat ik dezen heer hier volgde. Dat ik daardoor de kans liep door u gepakt te worden, was een misrekening.”

De magere Egyptenaar grijnslacht en Aragon knikt hem Dij wijze van complimentje vriendelijk toe. De chef zit even n gepeins verzonken. Hij schijnt het geval toch wel ingevikkeld te vinden, maar zijn wantrouwen tegen Pezzana is blijkbaar toch gewekt.

„Luister,” zegt hij dan langzaam, „ik ben geneigd te geooven, dat je ten deele waarheid hebt gesproken. Wij hebben Pezzana nooit heelemaal vertrouwd en het is inderdaad nogelijk, dat je waarschuwing nuttig voor ons kan zijn. Ik <al je dus het leven schenken. Maar aangezien je overigens e mond voorbij hebt gepraat door te Zeggen, dat je alles weet ran onze plannen en bedoelingen, kan ik je niet vrij laten. Dver Pezzana behoef je je geen zorgen meer te maken. Vlet hem en Svendsen zullen wij zelf afrekenen .... in ïgypte.”

Na die woorden geeft de man zijn handlangers een wenk. Vragon wordt opgepakt en weggedragen naar een klein zijkamertje.