is toegevoegd aan je favorieten.

Een kerstvacantie in de sneeuw

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

OP REIS

„Heb jullie allemaal een opzetter? Hier zijn de pepernoten, voor ieder twintig. Om in te zetten, hoor, niet om op te eten!”

„Eentje?” vroeg Kees smekend.

„Nou, eentje dan!” lachte tante. „Schaam je wat, grote bengel!”

„Ze zijn zo lekker!”

„Ja, Ant bakt ze zelf.”

„Ook al?” vroeg Loekie. „Wat knap! Mag ik haar eens helpen?”

„Dat denk ik wel.”

„Beginnen we nu eindelijk?” vroeg Ina, die haar ongeduld niet langer kon bedwingen.

De dobbelstenen rolden, en Kees zat al gauw in de gevangenis, waar Joke hem uit verloste, nadat hij vele keren zijn beurt had moeten laten voorbijgaan. Thijsje vertelde Berie telkens, dat hij nu al zover was, totdat eindelijk Loekie de pot onder groot gejuich won.

„Nu moet Ant dekken, kinderen. We moeten uitscheiden.”

„En de pepernoten dan, tante?”

„Mag je opeten, Keesje. Daarom vraag je ’t toch maar.”

„U bent een slimmerd!” zei Kees goedkeurend. „Ze zijn verrukkelijk. Mogen we elke dag ganzeborden?”

„Nee jongetje! Dan moet Ant te vaak nieuwe bakken.”

„Ook al weer waar.” Kees schikte zich nogal gemakkelijk.

Toen ging tante Judith met Ant de tafel dekken. Joke zag weer allerlei leuks: een bont ge-

Een Kerstvacantie in de Sneeuw 2