is toegevoegd aan je favorieten.

Een kerstvacantie in de sneeuw

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BIJ TANTE JUDITH

„Tanne Juut, gaat jij mee op reis." vroeg Thijsje, toen tante een poos later binnenkwam. Hij' had een rij kussens achter elkaar geschoven, en troonde zielsvergenoegd op de voorste.

„Waar ga je naar toe, Thijseman?”

„Na Tanne Juut, tuurlijk,” zei Thijsje, blijkbaar verbaasd over zo’n domme vraag.

„O ja, tuurlijk! Wat ga je daar doen?”

Thijsje zoog nadenkend op zijn wijsvingertje.

„Weet niet,” kwam er na een poosje.

„Spelen?”

„Ja, spele!”

„Ook wandelen?

„Ja, ook wannele. Boel eind wannele.

„Met deze kleine benen?”

,Heb grote bene!” verklaarde Thijsje verontwaardigd. „Berie hebt kleine. Maar Thijsje zal Berie dragen. Gaan hondjes ook mee?”

„Natuurlijk!” viel Ina in. „Juist leuk! Tante, ze waren zo zoet! Cora bleef vlak bij me, en Tom moest alleen maar een beetje overal snuffelen.

„Jawel!” lachte tante. „Dat kennen we! Als hij geen zin heeft om naar huis te komen, blijft hij heel lang overal snuffelen, en komt pas, als je hem een paar maal geroepen hebt, heel langzaam, of hij geen poot meer verzetten kan. De stouterd! Wat zouden jullie er van zeggen als we nu eens de konijnen gingen bekijken? Kees is zeker nog bij Piet. Nu, die ziet ze dan wel eens een andere keer. We moeten de tuin door, hier uit maar.’

Tante deed de naar buiten slaande deur van de kamer open. Ze waren nu opzij van het huis, waar de tuin niet heel breed was, en waar een rij donkere dennen het gebied begrensden. Achter het