is toegevoegd aan je favorieten.

Een kerstvacantie in de sneeuw

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN KERSTVACANTIE IN DE SNEEUW

tante Judith! Nu steekt madame Durand haar hoofd om de deur en zegt, dat we aan tafel verwacht worden. Die eetkamer hier is groot en ruim, met een donkere betimmering, en we zitten aan een heel grote tafel met z’n drieën, in wijde leunstoelen, waar ik helemaal in verzink.

Nu is het Dinsdagmorgen, heerlijk helder weer, maar koud. Straks, om elf uur komt de auto vóór, om vader naar de trein te brengen. Ik heb op de weg gewandeld tot aan de oude toren en daar even door de getraliede ramen gekeken. Veel kan ik niet zien, de muren leken heel dik en ’t was er binnen donker. Oom zegt dat er allerlei verhalen aan die toren verbonden zijn, hij heeft er een boek over in de bibliotheek. Dat zou iets voor Loek zijn, hè kleintje? Mooie verhalen om liggend bij het vuur te lezen en helemaal te vergeten dat er nog wat anders te doen is in de wereld: schoolwerk bijvoorbeeld!

„Ba,” zei Loek, „sommen vind ik naar!” „Omdat je ze niet kent, ik vind ze wat leuk.” Ina keek haar zusje een beetje minachtend aan.

„Zanik nou niet over sommen, Ina, ’t is nou toch vacantie! De brief is nog lang niet uit, hè tante? Moeder schrijft zo heerlijk veel,” zei Jo. Tante lachte eens.

„Waar waren we? O hier, bij de oude toren...”

„Misschien kan ik er wel eens in komen, ik zal oom om de sleutel vragen.”