is toegevoegd aan je favorieten.

Jet en Wiep naar Schiphol

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SCHEIDING

Jet, gedachtig aan Guus’ verhaal. „Anders zit je weer.”

„En heb je je portemonnaie?” vroeg Wiep.

„Alles. Tot kijk!”

„De groeten van ons alle drie,” riep moeder hem na.

Jet en Wiep lagen al in bed, toen de motorrijder terugkwam.

„En?” vroeg moeder vol spanning.

„Wiep en Jet mogen bij de tantes komen zolang als het nodig is.”

„Wat ’n schitterende oplossing, Guus.”

„En de tantes stelden voor, dat u het huis zou opzeggen en de meubels laten opbergen. Dan zou u het meeste voordeel hebben van het geld, dat u in Groningen verdient. Maar de tantes dachten, dat u het ginds wel druk zou krijgen.”

„Dat heb ik er graag voor over om zoveel te eerder naar Zuid-Afrika te kunnen gaan.”

Guus had nog allerlei dingen te bespreken in opdracht van tante Ger en tante Janna. Jet en Wiep moesten zo gauw mogelijk komen, maar aangezien tante Janna last van rheumatiek had, konden de dames de kinderen niet komen halen. Tante Ger had de trein opgegeven, waarmee de jongelui moesten vertrekken, ze zou ze in Arnhem op het perron wachten en verder meenomen in de bus. De bagage kon nagezonden worden.

Toen Jet en Wiep de volgende morgen van het reisplan hoorden, vonden ze dat een ware uitkomst. Wiep was al bang geweest, dat ze in een of andere inrichting terecht zouden komen. Maar na de gezellige Pinksterdagen bij de tantes, lachte een langer verblijf in Beverlo de kinderen erg toe.