is toegevoegd aan je favorieten.

Jet en Wiep naar Schiphol

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JET EN WIEP NAAR SCHIPHOL

„Als we er t geld voor bij elkaar gespaard hebben. Vliegen is zo jofel, lui.” En nog eens vertelde Jep van de vliegtocht op Schiphol. Alleen door die vliegerij al was Jep in de club een persoon van bijzonder gewicht.

„Zeg,” begon Theo opeens, „waarom zouden we ook niet een Schipholclub oprichten, zoals Jep in de stad had.”

„Daar is geld voor nodig, om naar Schiphol te gaan,” merkte er één op.

„We betalen contributie voor de entree-gelden en het rondleiden. En dan gaan we heen en terug in de vrachtauto van m’n vader. Vader houdt ook wel van zo iets,” zei Gerrit, wiens vader aannemer was.

„Ja, ja,” juichte Jep, „en ’t duurt nog lang voor ’t grote vacantie is.”

„Juist goed. Want we moeten nog veel sparen,” vond Harm.

Ze hadden het nog erg druk met verdere besprekingen.

Toen begon het onverwacht nog hard te vriezen na Nieuwjaar en och, wat zouden ze graag hebben gereden. Maar Beverlo was arm aan water. Doch Gerrits vader wist raad. Die had achter z’n huis een heel groot gedeelte, dat bestraat was met plavuizen. Daar waren opslagplaatsen voor hout, stenen en nog veel meer. Nu had hij alles zo veel mogelijk op zij laten zetten en het terrein onder water gezet. Wat werd dat een fijne ijsbaan. Dat Jet er ’s morgens en ’s middags heentrok met haar schaatsen, is gemakkelijk te begrijpen.

Toen kwam als een donderslag bij mooi weer het bericht, dat Jet ’s Zondagmiddags bij de