is toegevoegd aan je favorieten.

Barta en de blokhut

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN GELUKKIG SLOT

maakte hen niet wijzer, want er stond alleen de naam van den afzender op.

Den volgenden dag informeerde vader eens op ’t kantoor naar die reis van den gast uit de blokhut. Het bleek, dat de jongen met toestemming van zijn ouders in de vacantie een reis op een vrachtboot meemaakte.

Op de ambachtsschool was het met Frans ook een mislukking geworden. Nu zou hij .met September naar de zeevaartschool in Delfzijl gaan.

„Voor zolang als ’t duurt,” merkte Wil op, „zo’n kluns om geen voet bij stuk te houden.

„Ik hoop tenminste, dat jullie, jongens, flinker

zullen zijn,” zei vader. , _

Dick en Wil waren geslaagd voor de Vossenburg-H.B.S. Barta vond het op school veel gezelliger, nu Fien en Rie er ook waren. En doordat Barta nu niet meer zulke buitenissige neigingen had, begon ze met de andere dorpsmeisjes

ook beter op te schieten.

Het werd een prachtig jaar, vond Barta: moeder weer helemaal beter, leuke vriendinnen, gezellige spelen met alle jongens en dan nog

de padvinderij. , . .,. ,

„Barta,” zei Griet op een keer, „gelukkig ben je geen halve jongen meer, ook geen half meisje, je bent op weg om een jongedame te worden. Geen nuf, hoor.”

„O, nee. Daar heb jij meer aanleg voor dan ik, Griet,” plaagde het meisje, „maar zo als alles nu gaat, vind ik het bijna zo prettig als onze avonturen in de blokhut.”