is toegevoegd aan je favorieten.

Avontuur bij honk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja, dat herinner ik me best, meneer.”

„Enfin, jij kunt tevreden zijn. Er is iemand die je artikeltje over me in het Nieuwsblad, goed gelezen heeft.”

„Hoe bedoelt u dat, meneer?” vroeg Jaap, die hoe langer hoe minder begreep waar Boffie heen wilde.

„De zaak is,” zei dr. Jansen, „dat mijn collectie stenen verdwenen is.”

»,Wat zegt u... ?”

Jaap schrok. Hij kon bijna zijn oren niet geloven.

„Ja, jongen; ze hebben netjes van mijn afwezigheid gebruik gemaakt. Door een tuimelraam in de keuken zijn ze naar binnen geklommen; aan je beschrijving van de collectie, hoe beknopt die ook was, hadden ze net genoeg, om de kamer uit te vinden, waar de stenen zich bevonden. Om daar de deur open te breken was niet zo’n geweldige moeite.”

„Maar, meneer, ik begrijp niet...”

„De boel uit de vitrines halen was natuurlijk al erg gemakkelijk. Ik had die dingen nooit op slot. En al waren ze dat geweest, het glas zouden ze waarschijnlijk ook niet hebben ontzien.”

„Wat spijt me...”

Jaap voelde enige schuld aan de gebeurtenis.

„Jij kan het toch niet helpen, jongen. Je hebt het heel goed bedoeld. Maar het