is toegevoegd aan je favorieten.

De vallei van de mist

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

want je zal er mij later dankbaar voor zijn, dat ik hem meegenomen heb, zusje.”

Hiermede eindigt ’t gesprek tussen die twee. Dr. Graafland gaat naar z’n studeerkamer en de bezorgde moeder begint de ontbijttafel op te ruimen.

Eikendaal ligt te midden van heerlijke eiken- en beukenbossen. De weelde van de zomer overtreft daar verre de ongerieven Van de winter en na de dood van Henks vader, die in ’n auto-ongeluk ’t leven liet, besloot Mevrouw Sonneveldt om in ’t lieflijke dorp te blijven wonen. Al is ze nu niet bepaald rijk, ze kan zich rekenen tot de bemiddelden te behoren, evenals haar broer, Dr. Graafland.

Ongetrouwd en niet gekweld door gebrek aan fondsen, kan de doctor zich met hartelust aan z’n lievelingsstudie wijden: archeologie, ’t Is nu al drie jaar geleden, dat hij van z’n opgravingen aan de rechteroever van de Eufraat terugkwam en de stille rust van Eikendaal had hem toen doen besluiten z’n intrek bij z’n zuster te nemen, die daar zeer mee in haar schik was. Van jongsafaan waren broer en zuster de beste maatjes van de wereld geweest en ’t was voor Henks opvoeding ook gewenst, dat er ’n flinke man in huis was.

Henk koestert voor z’n oom ’n soort van afgodische verering. In zijn oog is Oom Karei niet alleen ’n held, maar ’n man, die veel meer weet als ’n professor. Zit hij met ’n moeilijke algebrasom in z’n maag, Oom weet hem dadelijk duidelijk te maken, hoe ’t probleem aangepakt moet worden en Oom Karei weet van geschiedenis zo veel, dat Henk er gewoonweg paf van staat.

Zo leven deze drie mensen in goede harmonie en gevoelen zich gelukkig.

In de afgelopen zomer was Henk ernstig ziek. Dat waren treurige dagen in huis en Mevrouw Sonneveldt sloop op haar tenen door de kamers en gangen. Hoewel Oom Karei de moed er inhield, was hij dikwijls ernstig bezorgd over z’n patiënt. Gelukkig nam de ziekte ’n gunstige wending en Henk knapte op. Maar, zoals z’n oom opmerkte, de oude was hij