is toegevoegd aan je favorieten.

De kinderen van Jan Valentijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VLIEGMACHINES EN JAZZMUZIEK.

nieuwe plan maakte hen zoo opgewonden, dat ze niet meer dachten aan de overige leden van de club, die zij in de groote volksmenigte verloren

hadden. .. .

„Blijf bij ons eten,” inviteerde Fred zijn vriend, „dan kunnen we vanavond ngg wat verder over onze plannen praten.”

„Heel graag, Fred, als het je ouders gelegen komt.”

„Zeker, waarom niet?”

„Fred,” zei Bram, „weet je wel, dat ik beschaamd ben om al die vriendelijkheid en goedheid van je aan te nemen? Je hebt me zoo geholpen in den laatsten tijd, dat ik er werkelijk verlegen mee ben.” *

„Goedheid? Wat voor goedhei .? Waar heb je

het over?”

„O, je weet drommels goed, wat ik bedoel. Ik ben het niet waard.”

„Dat heb je mis, Bram. Je bent het welwaard. Praat er niet over, kameraad. Zooals ik dan zei, we hebben ons levenswerk gevonden... wat zeg jij?”

„Ja,” bevestigde Bram plechtig, „we hebben ons levenswerk gevonden. We_ zullen maar van school gaan.”

„Ben je betoeterd? Dat gaat zoo maar niet! Kalmpjes aan, ouwe jongen. We moeten doorgaan met studeeren.”

„Och, wat heb je nou aan al die studie... als je het naderhand toch niet gebruikt?”

„Kletspraat, Bram. Er gaat niets bovën een goede educatie. Later komt ons dat alles van pas. Ik moet je echter toegeven, dat na de H.B.S. een heel nieuwe tijd voor ons zal aanbreken.”