is toegevoegd aan je favorieten.

De kinderen van Jan Valentijn

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een ongelukkige klant.

slist noodig had, zette haar in het vet en op den zolder, maar Fred en Bram hadden nog genoeg te doen van de vele winkeliers, die hun klanten per rijwiel de goederen aan huis lieten bezorgen. Ja, de zaken bleven zoo goed gaan, dat ze zelfs Ln den stillen tijd door konden gaan met het afbetalen van hun bedrijfskapitaal en toch nog een mooi weekgeld maakten.

Het gaf den knapen een buitengewone voldoening geheel en al voor zichzelf te kunnen zorgen en zich af en toe zelfs kleine weelden te veroorloven, zonder er hun ouders lastig om te vallen.

Ze genoten de achting van allen, die hen kenden en met den heer Bakker als toezienden voogd op de zaken, gingen zij een veilige toekomst tegemoet.

Op zekeren mooien dag, nadat de winkel pas een paar weken was geopend, stapte er een aangenaam uitziend jongmensch binnen. Hij kon zoowat twintig jaar oud geweest zijn en was

zeer net gekleed. > .■

Fred, gezeten aan een klein schrijfbureau, stond op en verwelkomde den bezoeker. Deze grinnikte een paar malen, keek eens met welgevallen om zich heen en maakte een paar krampachtige bewegingen met de lippen... blijkbaar moeite hebbend de woorden uit te brengen.

G... g-g-g.. • goeden m... m-m.-. mor... morgen,” stotterde hij eindelijk. „Ik-kik wou wel een f... f-f-f... f-f-f-f-f... f-f-fiets k... k-k-koopen. Een... m-m... m-m-m-m-m-m... mo ... mo-o ...”

„O ja,” zei Fred, „ik begrijp het, u verlangt een mooie fiets.”