is toegevoegd aan je favorieten.

Clubhuis "De Crocus"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET CLUBHUIS „DE CROCUS”

maal daar te kunnen koffiedrinken, frisse, eenvoudige meubeltjes, een leuke mat op de vloer of een kleedje... och, ’t hoefde allemaal zoveel niet te kosten. Maar, géén vuur, dat zou ze ten strengste verbieden. Zelfs geen waxinelichtje voor de thee. Alles wat nodig was in dat opzicht, zoals kokend water of warme melk, moest hier vandaan komen, anders had ze geen rustig ogenblik.

Ze zou Piet vragen, de aarde vóór het huisje een beetje om te spitten, en er een fleurig grasveldje van te maken. De hele tuin zou er van opknappen, beslist.

Ze keek in de beide, vol verwachting naar haar opgeheven gezichtjes.

In Impje’s ogen begon iets te tintelen, en Nienke kon haast niet stilzitten op de leuning van haar tante’s stoel, welk plekje ze nog steeds niet had verlaten.

Neen, bedacht moeder — goedbeschouwd waren er helemaal geen bezwaren, enkel voordelen aan verbonden, want ook de andere ouders zouden het prettig vinden, te weten dat hun dochtertjes goed bezorgd waren in de veilige tuin van het grote doktershuis. Niettemin... een voorbarige beslissing wilde ze toch niet nemen. Dit moest eerst besproken worden met vader, en... ja, nu zag ze tóch een bezwaar: het huisje moest vooraf grondig schoongemaakt natuurlijk, terwijl het voor de meisjes het heerlijkst was, het zo gauw mogelijk te kunnen betrekken, nu de vacantie was begonnen. En ze durfde toch heus Daatje niet morgen hals-over-kop wéér aan de schoonmaak te zetten. Ze had beloofd, dat het tuinhuis kon wachten tot na Pasen.

Met een arm om elk van de beide meisjes heen, zei moeder haar mening: eerlijk toegevend, dat ze wat haar zelf betrof, geen ernstige bezwaren had, alleen.... en een vlugge hand bedwong Impje’s al te grote uitbundigheid — Vader moest beslissen en het was best mogelijk,