is toegevoegd aan je favorieten.

Clubhuis "De Crocus"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN BONTE MIDDAG

stuiten was, en alles een beetje in het honderd liep. Doch dicht bij hem, op de hoek, stond ook een échte agent, en als het voor den kleinen baas wat al te zwaar werd, sprong hg haastig bij, om te helpen.

Nü was de tijd gekomen, dat de bruidsstoet zich naar het stadhuis moest begeven. Dit had aan de achterkant een deur, waardoor je met een trapje op het bordes kon komen ««m de voorkant. En zo verscheen daar op een gegeven moment, tot verbazing van het publiek, een keurig in uniform gestoken portier, die, met z’n hand boven de ogen, de straat eens spiedend afkeek. Nog eens en nóg eens... hij haalde z’n schouders op, en ging weer terug naar binnen.

Maar de aandacht van het publiek was nu gevestigd op de richting, waarin hij had gekeken, en men begreep, dat er direct van die kant iets zou gaan gebeuren.

Natuurlijk, de Bruidsstoet... daar hadden ze immers van gelezen in de kranten. Waarschijnlijk waren ze een beetje laat, en was de portier vast vooruit gezonden, om eens te kijken of er nog niets aankwam.

En daar... ja, daar was-ie! en een stormachtig applaus, dat overging in een geweldig gejuich, plantte zich voort door de rijen van toeschouwers. Het was ook een alleraardigst gezicht, deze kleine, fleurige stoet langham te zien voortrijden. In de eerste auto Bruid en Bruigom, achter een statigen chauffeur... in de tweede de bruidsmeisjes, en vervolgens de gasten, allemaal met hoge hoeden op en prachtige japonnen aan, want natuurlijk waren het open auto’s, opdat de mensen het goed zouden kunnen zien.

Den armen verkeersagent liep het zweet bij straaltjes van het gezicht, want hoe werd hij uit die chaos ooit nog wijs? En een bruidsstoet mocht niet worden onderbroken natuurlijk.

En heel gedecideerd zette hij toen maar él het ver-