is toegevoegd aan je favorieten.

Clubhuis "De Crocus"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET CLUBHUIS ,J)E CROCUS”

paar weken doe ik dit niet meer, of dat... en hoé heerlijk alles ook was, het was net, of er met een grote hand heel even om je hart werd geknepen, vond Nienke. Een naar gevoel was dat. Zouden de anderen het ook hebben? Tante, en Impje en oom?

Och, probeerde ze zichzelf weer moed in te praten, ze bleef immers in dezelfde stad, en nog wel vlakbij. Iedere dag kon ze even aanwippen... hè, ze moest nu niet aan dat akelige denken, juist op haar verjaardag.

Gorgelend poetste ze haar tanden. Daar kierde de tussendeur open, en Impje’s bruine lokken doken warrelig op, om de hoek er van. Lachend hief ze haar gezichtje op en haar grappige wipneusje scheen meer dan ooit in de lucht te wijzen. Dan, met een sprongetje, stond ze in de kamer. Haar lichtblauwe pyjamaatje tekende kleurig af tegen het crème van het behang.

„Nienke!” Ze sloeg haar armen om haar nichtje, dat nog juist gelegenheid had, het glas neer te zetten voor Impje’s onstuimige omhelzing, „heel, héél hartelijk gefeliciteerd, hoor!”

„Dank je wel, Imp!” Nienke droogde vlug haar handen af en gaf haar een zoen terug.

Meteen proestten ze het samen uit. Zo plechtig als ze altijd deden met een verjaardag, iedere keer weer. Heel ön-plechtig liet Impje zich nu op het bed neervallen!

„M’n cadeautje krijg je straks,” kondigde ze aan, „’t is je laatste, zeg!”

„Wat? M’n laatste cadeautje? Waarom?” Nienke keek geschrokken.

„Och nee!” Imp schudde ongeduldig haar hoofd, „je laatste verjaardag, bedoel ik, hiér in huis!”

„O... ! Ja!” Nienke zuchtte even. Daar had je het weer: je laatste dit... je laatste dat!

Maar Impje ratelde al door. „We maken ’r een reuzen feest van, zeg. Vanmiddag komt de hele club en gaan