is toegevoegd aan je favorieten.

Clubhuis "De Crocus"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CADEAUTJES EN BLOEMEN

we alles ver... o,” ze sloeg haar hand voor de mond, „je hebt het toch niet begrepen? Nee, hè?”

„Natuurlijk niet!” lachte Nienke, die het alUtng begrepen had.

„En je krijgt van allemaal wat voor je n...!” en weer brak ze middenin af. Maar nu had Nienke het werkelijk niet begrepen, gelükkig, want anders zou de aardigheid er lelijk af zijn. Die Imp ook, ze kón haar mond niet houden. Ieder nieuwtje, iedere verrassing brandde haar op de lippen, en dikwijls was het er uit, eer ze er aan dacht.

Nienke schoot onderwijl in haar nieuwe jurkje, dat tante pas voor haar had gemaakt, en dat ze vandaag aan mocht, omdat het feest was. Natuurlijk, je eigen verjaardag.

Snoezig stond het en ze was er dan ook heel trots op, en zuinig.

Van beneden riep tante: „Kinderen, komen jullie?”

Oei! Imp je schoot er van overeind met een vaartje. Was het al zó laat dan? Neen, pas half acht. Dat betekende wat... ! En met een zwaai, dook ze terug in haar eigen kamertje, waar ze zingend de wasbak liet vollopen. Ruisend ging het water door de leidingen. Nienke vond het altijd een enig gehoor.

„Hè, wacht je?” drong Impje’s stem smekend door de geopende tussendeur.

„Als je voortmaakt!” dreigde Nienke, want in haar hart popelde ze van nieuwsgierigheid om naar beneden te hollen. Tante was al op, lieve help, en oom natuurlijk ook... die had om half negen spreekuur. Zou er... zou er een pakje zijn uit Zuid Afrika? O, ze hoopte het, hoewel, het was lang niet zeker, want o, ’t was zo moeilijk, van een dergelijke afstand, te zorgen dat het precies op tijd was, en met de eerste post. Verleden jaar was het ’s middags gekomen, herinnerde ze zich nog