is toegevoegd aan je favorieten.

Clubhuis "De Crocus"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

160

HET CLUBHUIS „DE CROCUSu

Maar... zo voelde Nienke zich feitelijk ook.

Ja, of ze mams jaren had gekend, werkelijk. Niet alleen van de foto’s, waar ze wel heel erg veel op leek, meer nog kwam het door haar zelf. Zoals ze met je praatte...

Met vader was het al net zo. Die nam je bovenop z’n sterke schouders, en droeg je dwars de tuin door naar huis. Hupla, daar stond ze weer op haar eigen benen.

Onverbiddelijk wierp tante toén een blik op de klok, en... O, lieve help, hadden ze al gezien, hoe laat het was? Gauw naar boven, allebei! Morgen kwam er weer een dag!

„En wat voor één!” deed vader geheimzinnig, „want dan komen de koffers, en als dié opengaan.. ? noü, heel Afrika hebben we meegebracht!”

Met z’n allen togen ze naar boven, waar Nienke nog gauw haar schatten moest laten zien van haar laatste verjaardag, en Impje haar kamertje, met in de vensterbank de eigen gekweekte potjes met bloemen.

Eindelijk, eindelijk toch, lagen ze in bed: Impje op haar zij, met haar ogen stijf dichtgeperst, zo moe en slaperig als ze was... Nienke op haar rug, turend naar het plafond, dat schemerig afstak in het duister van de kamer.

En langzaam gleed een traan neer langs haar wang en maakte een vochtig plekje op haar hoofdkussen.

Van verdriet?

O, neen, zó blij en gelukkig als ze was!

Zo viel ook zij in slaap, en haar laatste gedachten waren voor vader en moeder, met wie ze van morgen af een nieuw, een heerlijk leven tegemoet ging, dicht-dichtbij Oom, Tante en Impje!

EINDE