is toegevoegd aan je favorieten.

De kinderen uit het Laurierstraatje

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het mooi vinden! Want ze hielden van bloemen, allemaal!

En die had zij dan gekocht! Als ’n cadeau voor de hele familie!

Ze kwam terug, offerde het stuivertje en bleef even in de straat kijken. Daar kwam Hein aangeslenterd.

„Wel!” begon hij.

„Dag,” antwoordde Mieke.

„Mooie bloemen heb je, zeg! Zijn jullie jarig een van allen?”

„Neen! ’t Is zo maar eens! ’n Verrassing voor Vader en Moeder!”

„’t Is zo saai bij ons nou jij weg bent en Bertie,” bromde Hein.

„Zo! Wij brachten anders de drukte niet aan, zou ik zeggen!”

„Neen, maar Bram is zo vervelend. Die komt ook den halven tijd niet meer!”

„En waarom niet?”

„num! knorde Hem, „de vent heeft er ’n nieuwen vriend bij aangeschaft!”

„Nou! Laat ie hem dan mee brengen in plaats van Bertie en mij.”

»Kun je net denken: dien willen we toch zeker niet hebben! Jaap Lammers! De saaiste, de vervelendste knul dien ik ken!”