is toegevoegd aan je favorieten.

Nienke van Hichtum vertelt weer

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

GRACE DARLING

En zelfs al gelukte ’t hun de schipbreukelingen in hun boot te krijgen, dan nog bleef het heel onzeker, óf ze er wel in zouden slagen ze levend naar den vuurtoren te brengen. Ze kregen immers op hun terugtocht ’t getij tegen; een zekere dood scheen hen van alle kanten aan te grijnzen.

Dicht bij Longstone gekomen, liepen ze grote kans tegen de rots te worden geslingerd, maar gelukkig waren deze twee dappere mensen niet voor den eersten keer in een storm op zee. ’t Gelukte hun de boot een ogenblik zó stil te houden, dat Darling op de rots kon springen, waarna Grace de boot vlug een eindje van den wal afduwde, om te voorkomen dat ze te pletter zou stoten tegen de rotsen.

Door voortdurend te blijven roeien, hield ze haar van den wal.

’t Is moeilijk te beschrijven hoe de negen schipbreukelingen, uitgeput en verstijfd van de kou als ze waren, eindelijk allen in de jol werden overgebracht; te meer, daar de ongelukkige Juffrouw Dawson bewusteloos was; maar ’t is een feit, dat ze hen toch eindelijk allen in de boot kregen.

Het trof gelukkig, dat een paar van de geredde matrozen met al hun krachten mee konden helpen om de boot terug naar Brownsman te roeien!

De storm bleef nog vele dagen loeien en bulderen rondom den vuurtoren, zodat er niets anders op zat, dan dat alle geredden daar maar bleven totdat het mogelijk zou zijn hen over te zetten naar den vasten wal. En tot overmaat van ramp kwam ook nog de reddingsboot van South-Shields, bemand met elf zeelui, in dit noodweer aangeroeid. Ook deze mannen, die eveneens van plan waren geweest de schipbreukelingen te redden, werden door den orkaan genoodzaakt op den vuurtoren te blijven, totdat de wind zou bedaren. Daar hadden nu Vrouw Darling en Grace opeens voor twintig gasten te zorgen; en dat nog wel, terwijl ze geen groten voorraad eetwaren in huis hadden! Maar ze deden wat ze konden, en de schipbreukelingen vertelden later, dat het sterke, dappere meisje, dat hen allen door haar moed en vastberadenheid het leven had gered, voor de zieken en zwakken tevens de zachtste en tederste verpleegster was geweest, die men zich maar kon voorstellen.

Later, toen allen weer veilig aan den vasten wal waren aangeland, en in staat om te vertellen wat ze hadden beleefd, weerklonk de naam van Grace Darling door ’t gehele land en van alle kanten kwamen