is toegevoegd aan je favorieten.

Appie maakt carrière!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ÜN DROEF BEGIN

„houü toen alsjeblieft je mond. Bij zijn leven was je ook niet zo vriendelijk voor hem.”

De dikke oom Frans zweeg verschrikt. Nors probeerde hij door een kiertje van het gordijn naar buiten te turen.

Was het zijn schuld, dat zijn broer maar een arme schoenmaker was geweest en.... dat hij een grote winkel bezat in een van de drukste straten van de stad? Moest hij — omdat hij altijd zuinig was geweest en vooruitstrevend — zijn broer steunen, die ternauwernood genoeg kon verdienen voor zijn gezin? Het was de lijfspreuk van oom Frans, dat ieder voor zichzelf moest zorgen. Maar.... daarom mocht hij toch wel zeggen, dat zijn broer goed was geweest? Nu ja — een beetje onbeduidend, maar toch göed. Oom Frans hoopte — o, hij moest er niet aan denken! — dat de achterbilvenden van hem hetzelfde zouden zeggen. Was hij niet altijd oppassend geweest, was hij niet, door dag en nacht * werken, opgeklommen, steeds hoger op de maatschappelijke ladder? Nu was hij eigenaar van de lingeriezaak „De Witte Vlinder”, waar hij als eenvoudig winkelbediende was begonnen. Dat zijn broer het niet verder had gebracht, was niet zijn schuld geweest. En daarom voelde hij zich verongelijkt door de woorden van zijn schoonzuster.'

Het deed Appie goed, dat zijn moeder zijn dikken, pafferigen oom op zijn plaats zette. O. het bloed steeg hem nog naar het gezicht, ais hij er aan dacht, hoe gierig hy altijd was geweest, tot zelfs enkele dagen voor de dood van zijn vader. De medicijnen, die zijn vader moest gebruiken, waren erg duur, zodat zijn moeder, ten einde raad, aan oom Frans wat geld te leen vroeg. En wat had hij daarop geantwoord:

„Als ze nog maar helpen!”

De hoeven van de paarden voor de koets kletterden op de bonkige keien van de straten. De stoet ging de halve stad door en het rumoer van trams, auto’s, sleperswagens en fietsen golfde als een stormachtige zee om de droeve stilte van de twee koetsen.

• Apple hoorde het piepen van hekscharnleren, het kraken van grint onder de wielen en daarna stond de koets stil. Even later werd het portier geopend en nodigde de begrafenis-ondememer , hen uit om uit te stappen. Zuchtend kwam oom Frans overeind, de koets trilde, toen de kolos naar buiten stapte. Vier mannen