is toegevoegd aan je favorieten.

Appie maakt carrière!

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN PROEFWEDSTRIJD

Een paar jongens keken beschaamd; een paar schoten in de lach en enkelen keken Piet kwaad aan.

„Jij hebt makkelijk praten”, zei Daantje hatelijk. „Jij bent van de partij.”

„Ach, Daantje, ben je jaloers?”, vroeg Piet spottend.

Meneer Hendriks maakte een eind aan het gekibbel door te zeggen:

„Kom mee, jongens, geen ruzie. Wees liever blij, dat twee van de Spaarne-sjotters de kans hebben gekregen om de eer van de club hoog te houden.”

Na dit gezegd te hebben ging hij met Appie en Piet naar de kleedlokaliteiten. A.ppie keek bewonderend naar de betegelde gangen en de hoge kleedvertrekken. Dat was nog eens wat anders dan op het Schuttersveld.

„Kijk”, zei meneer Hendriks, terwijl hij een deur opende, „hier zijn de douches. Warm en koud water. Als je wilt mag je daar in de rust al gebruik van maken.”

Vervolgens bracht meneer Hendriks hen naar het lokaal, waar reeds enkele jongens aanwezig waren van het elftal, waarin Appie en Piet beiden waren opgesteld. Bij de deur nam meneer Hendriks afscheid.

„Nou jongens, tot straks!”

Zeven jongens waren zich reeds aan het omkleeden, toen Appie en Piet binnentraden. Slechts een van hen, een Kazernesjotter, kenden ze van gezicht.

„Ha Dolf”, begroette Piet hem joviaal. „Ouwe Kazerne-sjotter.”

De andere jongens keken Piet een beetje verbaasd aan.

„Mag ik me even voorstellen?”, vroeg Piet, een buiging makend. „Mijn naam is Piet Moor, m’n vader was een afstammeling van de Mooren. En. hier, dit is mijn vriend Appie. Commentaar overbodig!”

Een paar jongens lachten, enkelen keken spottend. Piet trok er zich niets van aan.

„Als u misschien een eindje op wil schikken”, zei hij tot een jongen, die breed een paar meter bank in beslag had genomen. Het aangesproken jongmens, een bleekharige jongeling met een wipneus, nam Piet eerst van het hoofd tot de voeten op en begon toen tergend langzaam de bank te ontruimen.