is toegevoegd aan je favorieten.

Cootje zet zich schrap

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Cootje zet zich schrap

geweest» naar de wintersport te gaan in Zwitserland om te acclimatiseeren.

„Natuurlijk” had hij vanzelfsprekend geantwoord» toen Ru hem vroeg of hij het dan zoo’n bijzonder feit vond, dat hij er zijn plannen voor veranderde, en hij meende het van harte. Cootje's spel zou hy nog vaak genoeg te hooren krijgen, maar niet op deze manier en onder zulke omstandigheden. Hy wilde juist met eigen oogen en ooren constateeren of ze bestand zou zijn tegen een gehoor als van dezen avond, dat byna alleen zou bestaan uit bekenden en haar eigen schoolwereld. Als ze dit er goed afbracht, bleek ze werkelijk een mensch voor het podium te zijn en goede concertzenuwen te bezitten. Maar hy had dit niet als reden aan haar opgegeven, toen hij er op stond om ook fs avonds te komen luisteren en zijn Indische directeurschap uitspeelde om een kaart te kunnen machtig worden voor deze speciale gelegenheid, die eigenlijk alleen voor de school zelf bestemd

was. « • , i

Ze zagen haar het tooneel opkomen, de viool losjes in de hand, een tenger jong kind in haar lange blauwe jurk en even dacht oom Co teleurgesteld*

, >t Wordt niets, ze is zenuwachtig en zoo heel kinderlijk.”

Eerst was dit ook het geval, maar toen ze haar viool ophief en er haar kin oplegde, veranderde alles voor haar. Ze vergat, dat de zaal vol menschen zat, die naar haar keken en ze speelde zooals de anderen het haar nooit hadden hooren doen. Ze had hun iets te zeggen door haar viool. Ze legde er iets in van de eigen levensblijheid, die in haar nri c vüfi haar vreuede om dezen avond, die ten-