is toegevoegd aan uw favorieten.

Toen - en nu! : leesboek over de geschiedenis van het vaderland voor de christelijke scholen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den Prins. Hij heeft met een vroom huichelaarsgezicht verteld, dat zijn schoenen zoo versleten waren, en dat hij zich schaamde zoo armoedig in de kerk te komen. De Prins heeft hem dadelijk geld laten geven voor schoeisel. De Prins gelooft in zijn vroomheid . . . 't Zijn goede pistolen. Ze zullen goed raken ook! Ah, ze zullen beter raken dan het pistool van Jean Jaurequi, die twee jaar geleden den Prins in Antwerpen probeerde te dooden. Die sukkel raakte Oranje in den hals. Die wond is weer genezen. Maar hij, hij zal hem in 't hart raken ... De wereld moet verlost worden van die pest! De heilige Roomsche kerk moet weer de machtige worden van vroeger. En dat zal gebeuren als haar groote vijand maar dood is! ... Een Roomsch priester, een Jezuiet, heeft Balthasar Gerards nu al vergeving geschonken voor den moord, dien hij bedrijven gaat. Hij heeft dus voor niets meer te vreezen. En in den hemel zal vreugde zijn als de Prins is vermoord ....

Zoo denkt, zoo peinst die half-krankzinnige dweper.

En dan — dan gaat hij schuw over straat naar het Prinsenhof terug; de geladen pistolen in den gordel, zijn lange mantel er zorgzaam overheen. De schildwachten groeten hem. En in de gang schuilt hij weg achter een pilaar ... O, dat bonzende hart! Maar 't is niet van angst, niet van wroeging om de gruwelijke daad, die komt, — 't is alleen van wild verlangen Oranje te dóóden.

Er klinken vroolijke stemmen uit de eetzaal. De Prins komt; zal het paspoort teekenen gaan; heeft zijn voet al op de eerste trede van de trap ....

Dan . . . dan springt de ellendeling vooruit. En schiet, en schiet . . . .!

Prins Willem zakt ineen. Een van zijn vrienden vangt hem op in de armen. En 's Prinsen zuster schiet toe. En zijn vrouw.

Op de onderste trede van de trap leggen zij hem neer . . . „Mijn God heb medelijden met mijn ziel, en met dit . . . arme . . . volk!"

„Dit . . . arme . . . volk!" Die laatste woorden kan hij bijna