is toegevoegd aan uw favorieten.

Toen - en nu! : leesboek over de geschiedenis van het vaderland voor de christelijke scholen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

't is werkelijk zoo gebeurd, en datzelfde Prinsenhof in Delft, waar Oranje zijn stervensbede voor ons bad, is er nog. En van de oude trap, waarop hij neerzonk is nog één trede bewaard; de andere zijn vernieuwd. En de kogelgaten van het moordenaarspistool zijn nog te zien in den muur . . . Hoe menigeen, die daar nu nog komt op dat oude, gewijde plekje, wordt stil en peinst, en 't is hem nog, of daar de schuwe gestalte van Balthasar Gerards wegsluipt door de donkere gang.

En in de Nieuwe kerk staat Oranje's prachtige graftombe, hoog boven zijn verteerd gebeente gebouwd. Daar staat Willem, levensgroot uit steen gehouwen, en het hondje, dat hem eenmaal 't leven redde, toen hij 's nachts in zijn tent door Spanjaards overvallen werd, dat blafte en op zijn borst sprong, en hem met de scherpe nagels in 't gezicht krabde om hem te wekken, — datzelfde hondje ligt nog altijd, ook in steen gehouwen, aan zijn voeten

Zoo is er nu nog iets overgebleven van die menschen van toen. Och, maar als dat alles was: een oude toren, een ijzeren pot, wat kogelgaten in een muur, — och, als er niets beters voor ons was overgebleven, dan moesten we die oude verhalen maar niet eens lezen meer.

Neen, die menschen van toen, hebben aan ons, menschen van nu, iets nagelaten van gróóte waarde, al hebben ze dat zelf nooit geweten. Zij hebben ons geleerd hoe een klein volk groot kan zijn, als het op God vertrouwt. Zij hebben ons geleerd, hoe in lijden en strijden God zijn kinderen nooit vergeet.

En Prins Willem? .... O, als hij Filips' dienstknecht had willen zijn, zou hij schatrijk zijn geweest, en heel voornaam; maar — dan zou nu niemand meer aan hem denken.

Hij is arm geworden, en vervolgd; en vermoord; ... nu vergeet niemand hem meer. En in de liefde, die wij gevoelen voor onze koningin van nu is óók nog de liefde voor Willem van Oranje van toen, den Stamvader van ons Vorstenhuis.

Wij hebben deze mooie verhalen gelezen. Wij kinderen, wij