is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Brontes (de Donderaar), Steropes (de Bliksem) en Arges (de Lichtende), — drie jongere kinderen van Uranus en Gaea, die de Titanen hielpen, de duisternis ondragelijk te'maken door hun aanhoudend geschreeuw om vrijheid. Na verloop van tijd nam hun aantal nog toe door de drie verschrikkelijke Centimani (Honderd-handigen) Cottus, Briareus en Gyes, die door Uranus daarheen gezonden waren om hun lot te deelen.

Gaea, die zeer ontevreden was over de behandeling, haar kinderen door hun vader aangedaan, protesteerde ernstig daartegen, maar al hare vertoogen waren vruchteloos. Uranus wilde haar verzoek, om de reuzen vrij te laten niet inwilligen, immers zoo dikwijls hun gedempte kreten zijn oor bereikten, vreesde hij voor zijn eigen veiligheid. Gaea, boven alle beschrijving vertoornd, zwoer wraak en daalde naar den Tartarus neder, waar zij de Titanen aanzette, tegen hun vader samen te zweren, en te trachten den schepter uit zijn greep los te wringen.

Zij allen luisterden met de grootste aandacht naar haar oproerige woorden, maar geen van allen had den noodigen moed, hare plannen ten uitvoer te brengen, met uitzondering van Kronus, den jongsten der Titanen, die meer algemeen bekend is als Saturnus of de Tijd; deze was door zijn gevangenschap meer dan de anderen verbitterd, en haatte zijn vader om zijn wreedheid met grooter haat. Gaea overreedde hem ten slotte, met geweld de hand te leggen op zijn heer en meester, en gaf hem, na hem van zijn boeien bevrijd te hebben, een zeis, wenschte hem voorspoed toe op zijn onderneming, opdat hij als overwinnaar zou terugkeeren.

Aldus gewapend en aangemoedigd, gordde Kronus zich aan, trok onverwacht op zijn vader los, overwon hem, dank zij het hem geschonken buitengewone wapen, en na hem stevig gebonden te hebben, nam hij den onbezetten troon in bezit, met het voornemen voor eeuwig