is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om hem aan te vallen. Die Typhoeus was een reus, ïit wiens romp honderd drakenkoppen verrezen; uit zijn oogen, neusgaten en monden schoten vlammen, terwijl hij onophoudelijk zulke ontzettende kreten slaakte, dat het bloed in de aderen verstijfde en de goden uit angst van den Olympus wegvluchtten en een schuilplaats zochten in Egypte. Uit doodelijke vrees, dat dit schrikwekkende monster hen zou vervolgen, namen de goden daar de vormen aan van verschillende dieren; en Jupiter zelf veranderde in een ram, terwijl Juno, zijn zuster en echtgenoote, zich in een koe veranderde.

De Koning der goden echter schaamde zich spoedig over zijn laffe vlucht, en besloot naar den Olympus terug te keer en, ten einde Typhoeus met zijn bliksem te dooden. Er volgde een langdurig en woedend gevecht, waarvan het einde was, dat Jupiter, ten tweeden male overwinnaar, op zijn gevallen vijand met grenzenloozen trots neerzag; maar zijn triomf was slechts van korten duur.

Enceladus toch, een andere ontzagwekkende reus, die ook door Gaea was voortgebracht, kwam voor den dag om Typhoeus te wreken. Hij werd echter eveneens totaal verslagen, en met onverbreekbare ketenen vastgeklonken in een brandend hol onder den Etna. In oude tijden, voordat hij aan zijn gevangenis was gewend geraakt, gaf hij lucht aan zijn woede door kreten, vervloekingen en gekreun; somtijds zelfs braakte hij vuur en vlammen uit, in de hoop zijn overwinnaar te benadeelen. Maar, naar men zegt, werd in den loop der tijden zijn woede eenigszins gekoeld; tegenwoordig stelt hij er zich mede tevreden, om van tijd tot tijd een anderen stand in te nemen, hetgeen, ten gevolge van zijn ontzaglijke afmetingen, de aarde doet sidderen over een uitgestrektheid van verscheidene mijlen en aldus de oorzaak is der aardbevingen.

„Enceladus, zoo wordt verhaald, getroffen door den bliksem,

Gedrukt door 't zwaar gewicht van Etna's hoogen berg,