is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mer, naar haar toegedragen op den adem der zomersche koelte. Herhaaldelijk hoorde zij ze roepen en dringend aansporen zich bij hen te voegen; maar toch bleef zij in haar pogingen volharden. Zij was juist op het punt, het in wanhoop op te geven, toen plotseling de weerstrevende knoop week voor haar bedrijvige vingers en het koord zich ontrollende op den grond viel.

Herhaaldelijk had Pandora zich verbeeld, dat fluisterende geluiden uit de doos voortkwamen. Die geluiden schenen nu toe te nemen, en met ingehouden adem hield zij haar oor tegen het deksel, om zich er van te vergewissen of die geluiden werkelijk van binnen de doos afkomstig waren. Stel u dan ook hare verbazing voor, toen zij duidelijk de in de meest deerniswaardige tonen geuite woorden hoorde: „Pandora, lieve Pandora, heb medelijden met ons! Bevrijd ons uit onze sombere gevangenis! Maak open, maak open, wij smeeken er u om!"

Het hart van Pandora klopte zóó snel en zóó luid, dat het een oogenblik scheen, alsof het alle andere geluiden overstemde. Zou zij de doos openen ? Juist op dat oogenblik deed een haar bekende stap buiten de deur haar schuldbewust opschrikken. Epimetheus kwam aan, en zij wist, dat hij weer bij haar er op zou aandringen, naar buiten te komen, en dat hij haar zou beletten, haar nieuwsgierigheid te bevredigen. Daarom haastte zij zich dan ook, het deksel op te lichten, om even een blik te slaan in de doos, voordat hij binnenkwam.

Nu moet men weten, dat Jupiter in die doos alle ziekten, ondeugden en misdaden had bijeen gepakt, die de arme menschheid teisteren; de doos was dan ook niet eer geopend, of al die ellenden kwamen naar buiten in de gedaante van afschuwelijke kleine wezens met bruine vleugels, die de grootste gelijkenis vertoonden met motten. Die kleine insecten fladderden naar buiten en zetten zich voor een deel neer op Epimetheus, die juist het vertrek