is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nacht de ongelukkige Alectryon in slaap viel; en hij was in een zóó diepen slaap gedompeld, dat hij zich zelfs geen oogenblik bewoog, toen Aurora de oostelijke poorten openzette en Apollo voortsnelde om de welluidende begroetingen in ontvangst te nemen van de gevederde bewoners van het woud.

De zonnegod reed snel voort, naar rechts en naar links uitziende, terwijl hij zijn opmerkzaamheid vestigde op alles wat hij zag. Niets ontsnapte zijn helder en doordringend oog, als hij zijn stralen naar hier en ginds liet schieten; hij ontdekte dus spoedig den slapenden wachter en de schuldige gelieven. Zoo spoedig als zijn snelvoetige paarden hem konden medevoeren, spoedde Apollo zich naar Vulcanus, wien hij in levendige kleuren het schouwspel beschreef, dat zijn oogen hadden waargenomen.

De vertoornde echtgenoot liet geen tijd voorbijgaan, maar na een net met stalen schakels te hebben gegrepen, ging hij op weg om zijn weggeloopen vrouw te zoeken. Steelsgewijze naderde hij het prieel der minnenden, en handig wierp hij het net over beide slapers, die in zijn fijne mazen gevangen werden en niet konden ontsnappen ; hij hield ze daar gevangen in weerwil van hun smeekbeden, totdat alle goden hun vernederenden toestand hadden gezien, en hen hartelijk uitlachten. Maar toen hij hen ten slotte vrijliet, vloog Mars weg, zwerend, dat hij zich op den onachtzamen schildwacht zou wreken, die nog steeds rustig doorsliep. Op hem losstormend, maakte Mars hem op ruwe wijze wakker, diende hij hem een geduchte bestraffing toe, veranderde hem in een haan, verbande hem naar het kippenerf, en veroordeelde hem dagelijks de aankomst van de zon aan te kondigen.

„En van uit 't naburig boerenerf,

Kraaide luid de haan Alectryon." Longfellow.

Aan Mars en Venus werden zeven prachtige kinderen geboren. Hermione, of Harmonia, hun dochter, huwde met