is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich gereed maakte hen te hulp te komen. Dank zij de vriendelijke medewerking der goden, werd een spleet ontdekt in den gemeenschappelijken muur, waardoor de geliefden op elkander een vluchtigen blik konden werpen, met elkander konden spreken en naar men zegt, een enkelen kus konden wisselen.

Verschillende heimelijke ontmoetingen aan den gemeenschappelijken muur deden hen verlangen naar onafgebroken en onbelemmerde samenkomsten; zij maakten daarom een afspraak, om elkander op een bepaalden dag en een bepaald uur te ontmoeten onder een witten moerbezieboom, even buiten de poorten der stad.

Thisbe, die vurig verlangde haar minnaar te zien, was de eerste, die de afgesproken plaats bereikte, en terwijl zij langzaam heen en weer liep, om den tijd door te komen, totdat Pyramus verscheen, dacht zij er angstig over na, wat toch gebeurd kon zijn, dat Pyramus zoozeer talmde. Haar overdenkingen werden plotseling afgebroken door een geritsel in het nabijgelegen kreupelhout; en daar zij meende, dat Pyramus zich daar had verborgen, was zij juist van plan hem toe te roepen, dat zij hem ontdekt had, toen zij in plaats van haar minnaar een leeuwin uit het bosch zag te voorschijn komen, die op haar afliep, terwijl zij langzaam haar dijen sloeg met haar staart, en haar bloedige kaken aflikte. Met een verschrikkelijken schreeuw liep het meisje weg, terwijl zij haar sluier liet vallen, die door de leeuwin in haar bloedigen muil werd gepakt en in stukken werd gescheurd, voordat zij zich weer in het bosch terugtrok.

Korten tijd daarna kwam Pyramus buiten adem aanhollen, terwijl hij zelf alle mogelijke vriendelijke verontschuldigingen had voor Thisbe, die daar niet was, om hem te ontvangen. Toen zij echter afwezig bleef, keek Pyramus verbaasd rond, en ontdekte hij na een kort onderzoek de indrukken van de voetstappen der leeuwin en den verscheurden sluier. Die aanwijzingen waren voor hem vol-