is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het ten uitvoer kon leggen. Tot straf voor zijn vermetelheid verbande Jupiter hem naar de aarde. Hij was gedwongen daar de muren van Troje te bouwen voor Laomedon, den koning van die stad, die hem van zijn kant een ruime vergoeding daarvoor aanbood.

Apollo, die in die dagen eveneens van den hemel was verbannen, bood zich aan, Neptunus te helpen door op zijn lier te spelen en de steenen te bewegen door de macht van zijn liefelijke tonen. Toen het werk op bevredigende wijze was voltooid, weigerde Laomedon, een gierige en trouwelooze koning, de beloofde belooning; Neptunus schiep daarom een vreeselijk monster, dat aan land kwam, de inwoners verslond, alles, wat binnen zijn bereik kwam, verwoestte en iedereen met grooten schrik vervulde.

Om zich tegen den vreeselijken dood, die hen allen bedreigde, te beveiligen, raadpleegden de Trojanen een orakel, dat hen raadde een schoone maagd te offeren, en beloofde dat het monster zou verdwijnen, zoodra hij het aangewezen slachtoffer zou hebben verslonden.

Een jong meisje werd daarom door het lot uitgekozen, naar de kust van de zee gevoerd en door de handen van den priester zelf aan een glibberige rots geketend. Zoodra haar treurende vrienden haar hadden verlaten, kwam de gedrochtelijke slang uit zijn schuilplaats in de golven en verslond haar; daarna verdween hij, terwijl men een jaar lang niet meer van hem hoorde, totdat hij na verloop van dien tijd weer terugkeerde, en zijn vroegere strooptochten weer hervatte, die alleen gestuit werden door het offer van een tweede maagd.

Zoo keerde de slang jaar aan jaar terug, en telken jare was een schoone maagd gedoemd te sterven, totdat eindelijk het lot viel op Hesione, de eenige dochter van den koning. Deze kon de gedachte niet verdragen aan het vreeselijke lot, dat haar wachtte, en beproefde alle middelen, die hij in zijn bereik had, om haar te redden. Als laatste red-