is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In den Hades was ook de heilige rivier de Styx, bij wier wateren de goden hun onherroepelijke eeden zwoeren; en de gezegende Lethe, wier wateren de macht hadden, alle onaangename dingen te doen vergeten, waardoor de deugdzamen gereed gemaakt werden voor een staat van eindelooze gelukzaligheid in de Elyseesche velden.

„De Lethe, stroom van 't diep vergeten,

Doet 't water stroomen, en wie daarvan drinkt,

Vergeet van nu af aan het leven van voorheen,

Zijn vreugde en zijn smart, zijn vrooüjkheid en pijn." Milton.

Naast den troon van Pluto waren de drie rechters van den Hades gezeten, Minos, Rhadamanthus en Aeacus, wier taak het was, alle nieuw aangekomen schimmen te ondervragen, de dooreen gemengde hoeveelheid goede en slechte gedachten en daden te schiften, en ze te plaatsen in de weegschaal van Themis, de geblinddoekte, onpartijdige godin van het recht, die een scherp zwaard in haar hand hield, om daarmede aan te duiden, dat haar besluiten meedoogenloos zouden worden uitgevoerd. Indien het goede de overhand had boven het kwade, werd de schim naar de Elyseesche velden gevoerd; maar indien integendeel het kwaad overwegend was, werd de schim veroordeeld te lijden in het vuur van den Tartarus.

„Waar zijn besluiten De ziel der schuldigen verwijzen

Naar 't brandend vuur van Tartarus, maar braven zenden,

Om eeuwig in gezondheid te verblijven,

Naar d' Elyseesche velden." Akenside.

De schuldige schimmen werden altijd toevertrouwd aan de Furiën, die slangen in plaats van haren op het hoofd droegen (Dirae, Erinnyes of Eumenides), die hen met haar gevoelig treffende geesels naar de poorten van den Tartarus joegen. Die godheden, die zusters waren en kinderen van Acheron en Nyx, onderscheidden zich van elkander door haar afzonderlijke namen Alecto, Tisiphone en Megaera, en waren met Nemesis, de godin der wraak, bekend om haar groote hardvochtigheid en de onbarmhartige wijze,