is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vallen, toestemde, dat Proserpina terugkeerde, op voorwaarde echter, dat zij gedurende al den tijd, dat zij in de Onderwereld had vertoefd, geen voedsel had aangeraakt.

Ceres haastte zich in eigen persoon naar het nieuwe verblijf van haar dochter, en was juist op het punt, haar weg te voeren tegen den wil van Pluto, toen een geest, Ascalaphus, plotseling verklaarde, dat de koningin juist dien dag eenige pitten van een granaatappel had gegeten. Proserpina kon die beschuldiging niet tegenspreken, en daarom besloot Jupiter, dat zij voor iedere pit, die zij had gegeten, ieder jaar een maand zou doorbrengen in het sombere rijk van haar echtgenoot.

Zoo geschiedde het, dat Proserpina veroordeeld was, de helft van het jaar in den Hades door te brengen, en dat zij nooit langer dan zes maanden achter elkander op de heldere aarde mocht vertoeven.

Mercurius werd er mede belast, haar uit en naar den Hades te geleiden, en telkens als hij haar uit haar duistere gevangenis bracht, werd de lucht blauw en helder, ontsproot het gras opnieuw onder haar veerkrachtigen tred, bloeiden de bloemen langs haar weg, deden de vogels hun vroolijke melodieën weerklinken, en was alles vreugde en helderheid.

„En als in lentetijd de aarde bloeit met bloemen

Van eiken aard en geur, dan komt zij weer

Uit 't duistre schimmenrijk — een rijke bron van vreugd

Voor God en sterveling". Homerische hymne.

Ceres, op nieuw gelukkig in het bezit van haar dochter, vervulde weer ijverig en opgewekt al haar plichten, en zegende de aarde met overvloedige vruchten, maar zoodra de zes maanden voorbij waren en de hemelen weenden en de geheele natuur treurde over het vertrek van Proserpina, keerde zij weer naar haar grot terug, en geen smeekbeden waren in staat, haar daaruit te doen terugkeeren.

De vroolijke, goed gehumeurde Proserpina werd bleek