is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schrik en smart werd Halcyone wakker en spoedde zich voort naar het strand der zee, om zich er van te overtuigen, dat de droom bedriegelijk geweest was; maar zoodra zij het strand had bereikt, spoelden de golven het lijk van haar echtgenoot aan haar voeten.

Het scheen Halcyone een te zware taak toe, haar verder leven door te brengen zonder Ceyx; daarom wierp zij zich in zee, om naast hem te sterven. De goden, getroffen door een zoo oprecht en hevig verdriet, veranderden beide lijken in vogels, sedert dien tijd bekend onder den naam van de Halcyonen, en besloten, dat zij voortdurend op de wateren zouden leven. Men zeide, dat die vogels hun nesten bouwden en hun jongen uitbroedden op de op- en neergaande golven, en dat zij, zoo dikwijls een storm dreigde, schelle waarschuwende kreten uitten, om de zeelieden te waarschuwen, onder de vermaning, zich voor te bereiden op den orkaan, en een veilige schuilplaats te zoeken in de haven, indien zij niet het droevige lot van den ongelukkigen Ceyx wilden ondergaan.

Mors, de god van den dood, nam één van de hoeken in . . van c\en SJaap. Hij was een monsterachtige, lijkkleurige godheid, gehuld in een doodskleed, en hield een zandlooper en een zeis in de hand. Zijn holle oogen waren op den zandlooper gericht, en zoodra die was leeg geloopen, wist hij, dat weer een leven op het punt stond te worden uitgebluscht, en vloog hij, met zijn zeis in de hand,

voort, om zijn prooi met meedoogenlooze vreugde weg' te maaien. &

Het is overbodig te zeggen, dat die wreede godheid bij de ouden vrees en afkeer inboezemde, en dat hem geen eer werd bewezen.

Die twee godheden waren echter slechts van weinig beteekenis in het algemeene plan der oude mythologie, waar roserpina voor het algemeen werd beschouwd als het zinnebeeld van den dood; zij waren dan ook weinig meer dan

Guerber, De Mythen van Griekenland en Rome. 13