is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Atlas en ontsluierde voor hem het versteende gelaat van Medusa. Haastig sloeg Atlas een oogenblik een blik op het strakke gelaat, alsof hij onder die afschuwelijke trekken nog sporen kon herkennen van haar vroegere schoonheid en haar om haar hopeloos verdriet beklaagde. Maar oogenblikkelijk werden zijn ingespannen oogen stijfenkoud; en toen Perseus zich weer naar boven in de bleeke lucht begaf, kreeg hij den indruk, dat de grijze haren, die langs het hoofd van den reus golfden, geleken op de sneeuw, die rust op den top van een hoogen berg, en dat hij, in plaats van de bevende ledematen, alleen de kloven en scheuren zag op een ruwe berghelling.

Zoo veranderde Atlas, alleen door het aanschouwen van Medusa, in het woeste gebergte, dat nog altijd zijn naam araagt; en daar zijn toppen in de wolken verloren gaan, meenden de ouden, dat zij het volle gewicht droegen van het gewelf des hemels.

De geschiedenis van Andromeda.

Van daar vloog Perseus verder, totdat hij de kusten der zee bereikte. Beneden aan de rotsige kust, zóó dicht bij de schuimende branding, dat het water voortdurend haar schoone ledematen bespatte, was een liefelijke maagd geketend aan een overhangende rots. Die maagd was de prinses Andromeda. Om boete te doen voor de ijdelheid van haar moeder, Cassiopea, die beweerde, dat zij schooner was dan één der zeenimfen, was zij daar geplaatst als prooi voor een vreeselijk zeemonster, dat gezonden was, om de woningen langs de kust te verwoesten.

Het geraadpleegde orakel gaf ten antwoord, dat het monster niet zou vertrekken, vóórdat Andromeda aan zijn woede was geofferd; Perseus had juist den optocht gezien, die haar naar de afgesproken plaats had gebracht en haar daar had vastgeketend.

Op hetzelfde oogenblik zag hij, dat de wateren onder Guerber, De Mythen van Griekenland en Rome. 15