is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

taurus vóór zich zag, een wezen veel afschuwelijker dan de verbeelding het kan schilderen, — en hij was genoodzaakt al zijn vernuft en verstand te gebruiken, om niet ten prooi te vallen aan de vraatzucht van het monster, en om hem ten slotte neer te vellen.

De Ontsnapping uit Creta.

Nadat de Minotaurus gedood was, keerde Theseus snel op zijn voetstappen terug.

„De dunne, lange draad,

Geschonken door de maagd, die vurig hem bemint,

Voert hem den weg terug uit 't kronklend labyrint." Catullus.

Toen hij op de plek gekomen was, waar het schip voor anker lag, vond hij zijn makkers en Ariadne, die op hem wachtten, en na aan boord gesprongen te zijn, beval hij de matrozen zoo snel mogelijk het anker te lichten. Zij waren bijna buiten het bereik van de kusten van Creta, toen 1 alus voor den dag kwam, die, toen hij zag dat de gevangenen van zijn meester op het punt waren te ontsnappen, zich voorover boog om het schip bij het takelwerk te grijpen. Toen Theseus dat zag, sprong hij naar voren en gaf hij Talus zulk een slag, dat deze zijn evenwicht verloor en in de diepe zee viel, waarin hij verdronk, en waar warme bronnen nog steeds getuigenis afleggen van de hitte van zijn metalen lichaam.

Het schip, dat door weer en wind begunstigd werd, deed op zijn terugtocht maar één haven, en wel Naxos, aan, jongens en meisjes landden daar, om het schoone eiland te aanschouwen. Ariadne dwaalde afzonderlijk rond, en wierp zich op den grond neder om te rusten; voordat zij het wist, werd zij door slaap overvallen. Hoewel Theseus bijzonder dapper was, was hij niet zeer standvastig in de liefde. Hij had reeds van Ariadne's liefde genoeg gekregen ; toen hij haar dus in slaap zag, riep hij laaghartig zijn makkers samen, scheepte zich met hen in, en liet Ariadne