is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar opvattingen, en zij werd een walgelijk monster, een schrik voor goden en menschen.

Toen de vijgenboom in het gezicht was, stond Ulysses in volle wapenrusting op den voorsteven, om Scylla aan te vallen, als zij één der bemanning wilde grijpen. Het geluid der aanstormende wateren, die ronddwarrelden rondom Charybdis, deden allen aan boord sidderen van vrees, en de stuurman stuurde al dichter en dichter bij Scylla,'uit angst voor Charybdis.

Plotseling werd een doordringende gil gehoord, toen het monster zes van de manschappen greep en die verslond. De overigen kwamen er ongedeerd langs; maar sedert dien tijd is het gebruikelijk geworden, als men spreekt van twee tegen elkander aandruischende gevaren, de uitdrukking te gebruiken : „van Charybdis in Scylla vallen."

De Heilige Kudden van den Zonnegod.

Ten zeerste verheugd, dat zij, tot welken prijs ook, het gevaar waren ontsnapt, roeiden de Grieken weer verder voort, totdat zij in het gezicht kwamen van Trinacria, het eiland van den zonnegod, waar Phaëthusa en Lampetia getrouw de wacht hielden over diens heilige kudden. De manschappen wilden daar aan land, om uit te rusten; maar Ulysses herinnerde er hen aan, dat Tiresias, de blinde ziener, hen gewaarschuwd had het te vermijden, daar zij, als zij één der heilige stieren mochten dooden, den toorn van den god op zich zouden laden.

De bemanning echter, uitgeput door de vermoeienis van dagen achtereen roeien, smeekte zóó erbarmelijk, een korte rust te mogen nemen, — uit eigen beweging de verbintenis op zich nemend, dat zij met hun eigen voorraad tevreden zouden zijn, en dat zij geen enkel dier zouden dooden , dat Ulysses, hoewel met tegenzin, gehoor gaf aan hun smeekbeden; zoo gingen zij allen aan land.

Nadat zij behoorlijk waren uitgerust, werden zij nog

21 *