is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

achtergehouden door tegenwind, totdat al hun levensmiddelen waren uitgeput, en de enkele vogels en visschen, die zij konden meester worden, niet voldoende waren om de kwellingen van den honger te stillen.

Onder aanvoering van Eurylochus grepen sommigen der bemanning, gedurende een tijdelijke afwezigheid van Ulysses, enkele stieren van den zonnegod, die zij slachtten. Tot algemeene verbazing en schrik bulkte het vleesch, terwijl het aan het spit werd gebraden, en de ledige huiden bewogen zich en kropen voort, alsof zij leefden. Al die geluiden en dat vreemde gezicht waren echter niet in staat de matrozen te weerhouden zich aan dat vleesch te goed te doen; zeven dagen duurde het, eer Ulysses er hen toe kon brengen de kusten van Trinacria te verlaten.

In dien tusschentijd had Lampetia zich naar haar vader gespoed, om hem mededeeling te doen van de misdaad, door de manschappen van Ulysses begaan. Woedend verscheen Apollo voor de verzamelde goden en eischte wraak, onder de bedreiging, dat hij zijn licht zou inhouden, als hij niet behoorlijk werd schadeloos gesteld. Ten einde zijn toorn te bedaren, beloofde Jupiter onmiddellijk, dat al de boosdoeners zouden omkomen.

„Zonnegod! blijf toch geven uw licht aan d' onsterf 'lijke goden, 'Én de vergank'lijke menschen, op d' aarde, zoo vruchtbaar aan koren, 'k Zal toch onmidd'lijk hun snelvarend schip met mijn flikk'renden bliksem Treffen, tot splinters vermors'len te midden der donkere waatren."

Homerus.

Hij vervulde die belofte onmiddellijk door allen te verdrinken met uitzondering van Ulysses, den eenigen, die niet van het heilige vleesch had gegeten, en die, na zich gedurende negen moeilijke dagen aan het roer te hebben vastgeklemd, een speelbal van de winden en golven, aan land gespoeld werd op het eiland Ogygia, waar de schoone zeenimf Calypso haar woonplaats had gekozen.

Ulysses en Calypso.

Daar werd hij acht lange jaren vriendelijk en bijzonder