is toegevoegd aan uw favorieten.

De mythen van Griekenland en Rome

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in den breede zijn gegeven. Volgens die school zijn de mythen het resultaat van een ziekte der taal, zooals de parel het resultaat is van een ziekte van de oester - de sleutel van alle mythologieën ligt in de taal, en de oorspronkeyke namen der goden, getoetst aan de vergelijkende taalkunde, wijst als algemeene regel op verschijnselen bij de elementen of op natuurkundige verschijnselen, dat zijn de verschijnselen van zonneschijn, wolken, regen, winden vuur enz. '

Om hun wijze van redeneering duidelijk te maken zou men moeten verklaren, hoe, evenals het Fransch, Spaansch en Italiaansch van het Latijn zijn afgeleid, zoo ook het Latijn, Gneksch en Sanskrit een gemeenschappelijke bron bezitten in een veel oudere taal; hoe, zelfs als het Latijn geheel was verloren gegaan, de overeenstemming van het woord brug" bij voorbeeld (pons in het Latijn), in het rransch (pont), in het Spaansch (puente) en in het Italiaansch (ponte) de gevolgtrekking zou wettigen, dat die woorden hun oorsprong hadden in eengemeenschappelijke taal en dat de volkeren, welke die taal spraken, £oed bekend waren met bruggen, die zij blijkbaar noemden met een naam, die bij hen phonetisch dezelfde was.

Om verder hun standpunt duidelijk te maken, toonenzij de overeenkomst aan van de meest gebruikelijke woorden m alle talen van dezelfde familie, en doen zij zien (zooals het geval is met het woord „vader" in de hier volgende tabel) dat zij in zestien verschillende talen slechts gerino-e veranderingen ondergaan. &

Sanskrit, pitri. Latijn, pater.

Zend, paitar Grieksch, pater.

Perzisch, pader. Gothisch, vatar.

Ersisch, athair. Duitsch, vater.

Italiaansch, padre. Hollandsch, vader.

Spaansch, padre. Deensch, fader.

Fransch, pere. Zweedsch, fader.

Saksisch, faeder. Engelsch, father.

De geleerdste dier philologen beweert, dat er in de eerste Guerber, De Mythen van Griekenland en Rome. 23