is toegevoegd aan je favorieten.

De reis om de wereld in tachtig dagen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWAALFDE HOOFDSTUK.

Waarin Phileas Fogg en zijn metgezellen zich in de Indische wouden wagen, en wat cr het gevolg van is.

De gids liet den in aanleg zijnden spoorweg rechts liggen om den te doorloopen afstand te bekorten. De lijn van den spoorweg, die zeer veel hinder ondervindt van de grillige vertakkingen van het Vindhia-gebergte, volgde niet den kortsten weg, die voor Phileas Fogg van belang was.

De Parsi, die goed bekend was met de wegen en paden van het land, beweerde twintig mijlen te winnen door midden door het woud te gaan, en men vertrouwde zich aan hem toe.

Phileas Fogg en Sir Francis Cromarty, die tot hun hals in de manden zaten werden alleronaangenaamst geschud door den snellen draf van den olifant, dien door den makout voortdurend werd aangezet. Maar zij verdroegen dezen toestand met echt Engelsch flegma, weinig sprekende, en elkander ternauwernood ziende.

Wat Passepartout aangaat, deze zat op den rug van den olifant, en was direct blootgesteld aan alle schokken van het dier; maar op raad van zijn meester paste hij er wel voor op zijn tong tusschen zijn tanden te houden, want die zou hij dan zeker doorbijten.

De arme jongen, die nu eens op den nek, dan weer op het kruis van den olifant gegooid werd, voltigeerde als een clown op een springplank. Maar hij schertste, hij lachte tusschen zijn buitelingen door, en, nu en dan haalde hij uit zijn zak een stukje suiker, dat de schrandere Kiouni met de punt van zijn slurf aanpakte, zonder daarom