is toegevoegd aan je favorieten.

Sprookjes van Andersen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heb je mijn blauwe schort. Dat is van veel waarde."

De soldaat klom vlug in den boom, liet zich naar beneden glijden en kwam in de gang, waar honderd lampen brandden, zooals de tooverheks gezegd had.

De soldaat deed de eerste deur open. Een hond, die midden in de kamer zat, keek onafgebroken naar de deur, met oogen zoo groot

als schoteltjes.

„Ik moet doen wat ze gezegd heeft !"

dacht de soldaat.

Hij spreidde het schort op de vloer uit, pakte de hond moedig beet en zette hem er op.

Toen opende hij de kist. Ze was vol met kopergeld. Hij stopte zijn zakken vol, zoo vol als 't maar kon, deed het deksel weer dicht, zette den hond er weer op en ging naar

de tweede deur.

Hij ging binnen. Ja! daar zat een andere hond op een andere kist; deze had oogen zoo groot als molenraderen.

„Kijk me maar niet zoo aan," zei de soldaat, „je zal nog pijn in je oogen krijgen."